Modül 1 özeti

Bu modüle, yapay zekâ sayfalarına herkesin baktığı gibi bakarak başladın: "iyi işte, sanırım." Bitirirken elinde bir teşhis kiti var.

Yönlendirilmemiş bir sayfanın neden üretilmiş göründüğünü adlandırabiliyorsun: modelin okuduğu her şeyin ortalamasına yakınsaması — aynı gradyana, aynı üç karta, aynı kibar yazı tipine kadar — ve onların yerini alan daha yeni, daha zevkli varsayılanlar. Herhangi bir sayfayı dört kola ayırabiliyorsun — tipografi, renk, hareket, zemin — ve her seferinde birini çekebiliyorsun. Sıfatların yerine, birkaç kelimede koca bir karar dünyası taşıyan adlandırılmış yönler koyabiliyorsun. Ve aynı zamanda prompt işlevi gören bir eleştiri yazabiliyorsun: öğe, ölçülebilir gözlem, talimat.

Bütün bunlar boyunca yanında tek bir artifact geldi — 1. derste yönsüz slop, 2. derste tek bir kol çekilmiş hâli, 3. derste tam bir yön. O sayfa, modülün asıl iddiasının kanıtı: kısıt hiçbir zaman model değildi.

Bundan sonrası

Görmek, becerinin ücretsiz yarısı. Kursun geri kalanı istendiğinde üretmekle ilgili:

• 2. modül — Estetiği yönlendir. İlk denemede bakış açısı elde ettiren prompt kalıpları: dört parçalı tasarım prompt'u, varsayılanları açıkça yasaklamak, piksellerden önce token'lar ve neden üç varyasyonun on iterasyonu yendiği.
• 3. modül zevkini bir dosyaya çeviriyor — Claude'un her seferinde uyduğu bir tasarım sistemi, böylece kendini tekrar tekrar anlatmayı bırakıyorsun.
• 4–8. modüller Claude Design tuvalinden, kendi kendini gözden geçiren tarayıcı döngülerine ve ücret isteyebileceğin, müşteriye hazır bir işe kadar gidiyor.