Kod yazmadan ilk değişikliğin

Bunun için iki pencere açık olmalı ve kursun geri kalanında açık kalacaklar.

Birincisinde, 3. dersteki dev server, hâlâ çalışıyor. Kapattıysan projeye cd yap ve npx expo start'ı yeniden çalıştır. İkincisinde, kurallarını okusun diye aynı proje klasörünün içinden başlatılmış Claude Code.

Telefon kilidi açık, masanda, Expo Go uygulamayı gösteriyor. Yazarken ona bakacaksın.

Değişikliği iste

İkinci pencerede Claude'a şunu ver:

Ana ekranda, başlangıç yer tutucu metnini uygulamanın adıyla başlık olarak değiştir ve altına uygulamanın ne işe yaradığını söyleyen tek satır koy: harcadığım şeyleri, fişin fotoğrafıyla birlikte takip etmek. Yalnızca o ekranı değiştir. Yeni ekran, yeni paket ya da yeni bağımlılık ekleme.

O prompt'ta üç şey gerçek iş yapıyor ve bunlar buradan sonraki her isteğinin deseni.

Ekranı adlandırıyor. "Uygulama" değil — ana ekran. Hedefi belirsiz verilen bir ajan istediğinden fazlasını değiştirir.

Sonucun ne olması gerektiğini söylüyor, nasıl elde edileceğini değil; hem de bir insanın kullanacağı kelimelerle. "Bir başlık ve altında bir satır" demek için bileşenin ne olduğunu bilmen gerekmiyor.

Neye dokunulmayacağını söylüyor. "Yeni paket ekleme", bu kadar erken bir prompt'a koyabileceğin en değerli tek cümle. Kendi hâline bırakılan bir ajan, üç kelimeyi değiştirmek için memnuniyetle bir arayüz kütüphanesi kurar.

Claude bir iki dosya okuyacak, hangisini değiştirdiğini söyleyecek ve yazmadan önce soracak. Evet de.

Telefonu izle

Bitirdikten sonra telefona geçme. Bitirirken izle.

Dosya kaydedildiği anda Metro — birinci penceredeki dev server — fark ediyor, yeniden derliyor ve değişikliği Wi-Fi'dan aşağı gönderiyor. Elindeki ekran yaklaşık bir saniyede yeniden çiziliyor. Kimse haber vermedi. Kimse bir şeye basmadı.

ÖnceSonra

↔

Bir Android telefondaki başlangıç ana ekranı ve uygulama adı başlık, altında bir satır açıklama istendikten sonraki aynı ekran — Önce / Sonra

O döngü bu kursun bütün çalışma yöntemi ve Expo onu adıyla öğrenmeye değer dört adımda anlatıyor:

1. Prompt. Ne istediğini düz kelimelerle söyle.
2. Build. Ajan kodu yazıyor ve uygulama saniyeler içinde telefonunda güncelleniyor.
3. Doğrula. İstediğin şeyi yaptığını telefonda kontrol et. Terminalde değil — telefonda.
4. Yeniden prompt. Bir şey ters görünüyorsa ajana ne gördüğünü söyle ve düzeltmesine izin ver.

Üçüncü adım insanların atladığı adım ve seni beladan uzak tutan adım. Terminalin "bitti" demesi kanıt değil. Telefonun kanıt.

İki kural

İkisi de Expo'nun kendi eğitiminden geliyor, ikisi de doğru ve ikisi de tek bir gerçekten çıkıyor: ajan telefonunu göremiyor. O ekran hakkında inandığı her şeye, ya sen söylediğin için ya da tahmin ettiği için inanıyor.

Tarif et, teşhis koyma. Ona tam olarak ne gördüğünü ve ne beklediğini söyle. "Yazı ortalanmış ama arka plan hâlâ beyaz" faydalı bir cümle. "Sanırım stil prop'u uygulanmıyor" değil — emin olmadıkça; çünkü ona düzeltmesi gereken bir belirti yerine savunması gereken bir teori vermiş oluyorsun. Programcı olmayanlar bunun için sürekli özür diliyor ve dilememeliler — tarif etmek daha faydalı beceri ve o sende zaten var.

Hataları birebir yapıştır. Telefon kırmızı bir hata ekranı gösteriyorsa ya da terminal bir hata yazdırıyorsa, mesajın tamamını kopyala. Özetini değil, ilk satırını değil, "bir modülle ilgili bir şey yazıyor" değil. Altındaki stack trace dosya adını ve satır numarasını taşıyor; hatayı yerinde bulan kısımlar onlar.

Aynı gerçekten üçüncü bir kural çıkıyor ve sonradan AGENTS.md'ye eklemeye değer: ekranında ne olduğuna dair hiçbir iddiayı kabul etme. "Buton artık mavi" diyen bir ajan tahmin ediyordur. Nereden bildiğini sor. 4. modül ona gerçekten bakmanın bir yolunu veriyor; o zamana kadar onun gözleri sensin.

Döngüyü bilerek bir kez dene

İkinci, daha küçük bir istek yap ki döngü kas hafızasına yerleşsin:

Başlığı büyüt ve altındaki satırı daha açık gri yap. Başka hiçbir şey değişmesin.

Telefonu izle. Beğenmezsen aynı düz kelimelerle söyle — "gri, güneşte okunamayacak kadar açık" — ve ayarlamasına izin ver. Üç dört kez tekrarlanan o alışveriş, kursun geri kalanında uygulama yapmanın neye benzediği.